01-03-2010
W meczecie
Dla człowieka, który opuszcza swoje dobrze znane środowisko, spotkanie z inną kulturą jest zawsze intrygujące. Na czas obecny, moim najmocniejszym doświadczeniem „inności” były podróże do krajów muzułmańskich, a szczególnie wizyta w Egipcie. Tutaj naprawdę totalnie czułam, że jestem w innej bajce. Tunezja i Turcja nie były już tak uderzająco inne od znanego mi świata, ale podróż to tych krajów była pogłębianiem poznawania kultury muzułmańskiej.
Charakterystyczne dla krajobrazu krajów muzułmańskich są meczety. Z charakterystyczną kopułą (umiejscowiona jest nad halą modlitewną i symbolizuje sklepienie niebieskie) i minaretem- wysoką wieżyczką, z którego muezzin wzywa pięć razy dziennie do modlitwy.
Tak jak dla chrześcijan miejscem spotkania z Bogiem jest kościół, tak dla muzułmanów funkcję tę spełnia właśnie meczet. Mają do niego wstęp muzułmanie, jednak są meczety otwarte dla „niewierzących”. Tak się złożyło, że w Turcji po raz pierwszy mieliśmy możliwość wejścia do jednego z nich. Czułam się wtedy jakbym przekraczała granice niedostępnego świata i miała poznać jego tajemnice… I odsłonił się przede mną zaskakujący widok…
Duża sala modlitewna (musalla) bez ławek i krzeseł, wyściełana dywanem i nade wszystko misternie i pięknie zdobione ściany – ornamentami i wersetami z Koranu. Nie ma żadnych obrazów przedstawiających świętych, ponieważ islam zabrania przedstawiania wizerunków istot żywot. Dzięki temu, zgodnie z założeniem, wierzący może skupić się na modlitwie i oddać się rozmyślaniom o Allachu.
Naprzeciwko wejścia znajduje się ściana kibli, a w niej wgłębienie – mihrab, które wskazuje kierunek Mekki i do którego to wierni powinni się modlić.
Na prawo od mihrabu stoi minbar (mimbar). Jest to swoista kazalnica, miejsce przemówień imama (w uproszczeniu – odpowiednik księdza;). Ciekawa forma nawiązuje do podwyższenia z jakiego przemawiał Mahomet.
Muzułmanin przed modlitwą musi się poddać ablucji, czyli rytualnemu obmyciu. Przed meczetem znajduje się przeznaczone do tego miejsce.
Żeby zwiedzić meczet, należy zdjąć obuwie i zostawić je na zewnątrz, mieć okryte ramiona i nogi (kobiety dodatkowo okrytą głowę).
A potem możemy już w ciszy kontemplować piękno zdobień mające posyłać nasze myśli ku niebu…
Basia
Dodaj komentarz:
